عمرو بن ضبیعة

عَمرو (عمر) بن ضُبَیعَةِ بنِ قِیسِ بنِ ثَعْلَبة ضُبَعی از شهدای کربلا است. برخی گفته‌اند او پیامبر(ص) را نیز درک کرده است.

او از سوارکاران کوفه بود و همراه سپاه عمر سعد به کربلا آمد. پس از اینکه مشاهده کرد که پیشنهادهای امام حسین(ع) از سوی سپاه عمر بن سعد پذیرفته نمی‌شود، به همراه عده‌ای به امام حسین(ع) پیوست. وی در نخستین حمله لشکر کوفه به شهادت رسید. در زیارت الشهداء بر او درود فرستاده شده است: «اَلسَّلَامُ عَلَی عَمْرِو بْنِ ضُبَیعَةَ الضُّبَعِی»

در زیارت رجبیه امام حسین(ع) به «ضُبَیعَةَ بْنِ عَمْرٍو» نیز سلام داده شده است: اَلسَّلَامُ عَلَی ضُبَیعَةَ بْنِ عَمْرٍو که به نظر می‌رسد، همان عمرو بن ضبیعه باشد.

پانویس

  1. سماوی، ابصار العین، ۱۴۱۹ق، ص۱۹۴.
  2. اطلس شیعه، ص۷۲
  3. تنقیح المقال، ج۲، ص۳۳۲
  4. مامقانی، تنقیح المقال، بی‌تا، ج۲، ص۳۳۲
  5. مجلسی، بحارالانوار، ج۹۸، ص۳۴۱؛ ابن طاووس، اقبال، ص۷۱۴.

منابع

  • ابن طاووس، سید علی بن موسی،إقبال الأعمال، دارالکتب الإسلامیة تهران،۱۳۶۷ش.
  • سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین فی انصار الحسین علیه‌السلام، قم، دانشگاه شهید محلاتی، چاپ اول، ۱۴۱۹ق
  • شمس‌الدین، سید مهدی، انصارالحسین، موسسه‌البعثه، ۱۴۰۷ق.
  • شیخ طوسی، رجال‌الطوسی، جامعه مدرسین، قم، ۱۴۱۵ق.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال فی علم الرجال، نجف، مطبعة المرتضویه، بی‌تا
  • مجلسی، محمدباقر، بحار‌الأنوار، مؤسسة‌الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ق.
  • پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، زمزم هدایت، قم، ۱۳۸۸ش